Przyjmijmy, że N={1,2,…} oznacza zbiór liczb naturalnych, a N0 zbiór liczb naturalnych wraz z 0. Przypomnimy teraz podstawowe wiadomości z wykładu Algebra Liniowa dotyczące struktur algebraicznych, a dokładniej struktur najprostszych, półgrup i monoidów, posiadających jedno tylko działanie.
Definicja 1.1
Zbiór S, w którym określone jest działanie łączne, to znaczy spełniające warunek
nazywamy półgrupą.
Przykład 1.1
Zbiór liczb naturalnych z dodawaniem (N,+) tworzy półgrupę.
Definicja 1.2
Półgrupę M, w której istnieje element neutralny działania, to znaczy element 1M∈M spełniający warunek
nazywamy monoidem.
Przykład 1.2
Dwa pierwsze monoidy są przemienne, czyli działanie jest przemienne, a trzeci jest nieprzemienny.
Każdy monoid jest półgrupą.
Dla uproszczenia notacji będziemy opuszczać kropkę "⋅" oznaczającą działanie oraz używać nazwy "jedynka" na element neutralny. Jeśli nie będzie zaznaczone inaczej, to (S,⋅) będzie oznaczać półgrupę, a (M,⋅,1M) monoid. Ze względu na łączność działania zarówno w półgrupie, jak i w monoidzie iloczyn x1...xn, a także xn=x...x (n razy) jest określony jednoznacznie bez potrzeby wprowadzania nawiasów. Dla dowolnych liczb naturalnych m,n∈N zachodzą wzory
Dla dowolnego x∈M przyjmujemy z definicji
Strukturę monoidu M przenosimy na zbiór potęgowy P(M) wszystkich podzbiorów monoidu M, określając dla dowolnych A,B∈P(M) działanie
(P(M),⋅,{1M}) jest monoidem.
Podobnie przenosimy strukturę półgrupy z S na P(S).
Dla dowolnego podzbioru monoidu
(półgrupy) i dla dowolnej liczby n∈N zapis An oznacza n-krotny iloczyn
zbioru A przez siebie rozumiany w powyższym sensie.
W szczególności A1=A.
W przypadku monoidu przyjmujemy z definicji
Definicja 1.3
Homomorfizmem półgrup (S,⋅),(S′,∗) nazywamy odwzorowanie
h :S ⟼ S′ takie, że
Homomorfizmem monoidów (M,⋅,1M),(M′,∗,1M′) nazywamy odwzorowanie h:M⟼M′
takie, że
Przykład 1.3
Odwzorowanie h:Zmod3⟶Zmod6 takie, że
jest homomorfizmem półgrupy (Zmod3,⋅) w półgrupę (Zmod6,⋅), ale nie jest homomorfizmem monoidu (Zmod3,⋅,1) w monoid (Zmod6,⋅,1), bo wartością 1 z monoidu (Zmod3,⋅,1) nie jest jedynka monoidu (Zmod6,⋅,1).
Definicja 1.4.
Niech (S,⋅),(M,⋅,1M) będą odpowiednio dowolną półgrupą, monoidem.
Przykład 1.4.
(Zmod6,⋅) jest monoidem. Podzbiór {2,4}, jako zamknięty na działanie ⋅mod6, tworzy podpółgrupę Zmod6. ({2,4},⋅mod6) jest monoidem z 4 jako elementem neutralnym, ale nie podmonoidem Zmod6.
Niech X będzie dowolnym podzbiorem monoidu M. Zbiór
jest podmonoidem monoidu M.
Jest to najmniejszy, w sensie inkluzji podmonoid monoidu M zawierający zbiór X.
Gdy spełniona jest równość X∗=M, to mówimy, że X jest zbiorem generatorów monoidu M.
Zachodzą następujące własności:
Podobnie dla dowolnego podzbioru X półgrupy S zbiór
jest podpółgrupą S i to najmniejszą w sensie inkluzji zawierającą zbiór X.
Powyższe uwagi dotyczące zbioru generatorów monoidów przenoszą się odpowiednio dla półgrup.
Przykład 1.5.
W monoidzie (N0,+,0) podmonoid generowany przez zbiór generatorów X={2} składa się z liczb parzystych i nieujemnych.
Definicja 1.5
Niech S będzie półgrupą. Relację równoważności ρ⊂S2 nazywamy:
Zastępując w powyższej definicji półgrupę S na monoid M otrzymamy dualnie pojęcia prawej kongruencji,
lewej kongruencji i kongruencji zdefiniowane w monoidzie.
Mając kongruencję ρ określoną w półgrupie S (monoidzie
M) możemy utworzyć półgrupę ilorazową S/ρ (monoid ilorazowy M/ρ), której elementami
są klasy równoważności (abstrakcji) relacji ρ.
Dla dowolnego homomorfizmu półgrup h:S⟼S′ określamy relację
Dla homomorfizmu monoidów h:M⟼M′ relacja Kerh jest kongruencją w monoidzie M.
Podstawowe twierdzenie o epimorfizmie dla struktur algebraicznych przyjmuje dla półgrup i odpowiednio dla monoidów następującą postać.
Twierdzenie 1.1
Niech h:S⟼S′ będzie dowolnym epimorfizmem półgrupy S na półgrupę S′. Półgrupa S′ jest izomorficzna z półgrupą ilorazową S/Kerh.
Twierdzenie 1.2
Niech h:M⟼M′ będzie dowolnym epimorfizmem monoidu M na monoid M′. Monoid M′ jest izomorficzny z monoidem ilorazowym M/Kerh.
Niech A oznacza dowolny zbiór.
Definicja 2.1
Wolnym monoidem A∗ o bazie A nazywamy zbiór wszystkich skończonych ciągów:
Ciąg pusty (n=0) oznaczamy symbolem "1" i z definicji jest on elementem neutralnym określonego powyżej działania, nazywanego katenacją lub konkatenacją.
Przyjmujemy następującą konwencję zapisu:Ta inkluzja uzasadnia użycie wprowadzonego wcześniej oznaczenia A∗.
A∗ jest najmniejszym podmonoidem
monoidu A∗ zawierającym A.
Definicja 2.2
Wolną półgrupą A+ nad alfabetem A nazywamy zbiór wszystkich skończonych ciągów:
wraz z działaniem katenacji.
Używa się także określeń - wolny monoid o bazie A i wolna półgrupa o bazie A.
Długością słowa w∈A∗ nazywamy liczbę |w| będącą długością ciągu określającego to słowo. Słowo puste 1, czyli odpowiadające ciągowi pustemu ma długość równą 0.
Przykład 2.1
Definicja 2.3
Niech A i B będą alfabetami. Podstawieniem nazywamy homomorfizm
Twierdzenie 2.1.
Niech A oznacza dowolny zbiór, a (M,⋅,1M) dowolny monoid.
Dowód
Przyjmując w powyższym twierdzeniu jako A dowolny zbiór generatorów monoidu M oraz jako funkcję f włożenie idA:A⟶M równe identyczności na A dochodzimy do następującego wniosku.
Wniosek 2.1.
Każdy monoid M jest homomorficznym obrazem wolnego monoidu A∗ utworzonego nad dowolnym zbiorem generatorów M.
Udowodnione powyżej twierdzenie oraz sformułowany wniosek prawdziwy jest również dla półgrup.
Powyższe rezultaty określają rolę wolnych monoidów (półgrup) w klasie wszystkich monoidów (półgrup).
Twierdzenie 2.2.
Monoid M jest wolny wtedy i tylko wtedy, gdy każdy element m∈S=M∖{1} ma jednoznaczny rozkład na elementy zbioru A=S∖S2.
Dowod
Załóżmy, że monoid M jest wolny, to znaczy M=B∗ dla pewnego zbioru (bazy) B.
Z definicji wolnego monoidu wynika jednoznaczność rozkładu na elementy z bazy B, a to pociąga za sobą jednoznaczność rozkładu na elementy z podzbioru A=S∖S2.
Niech teraz M oznacza monoid z jednoznacznością rozkładu na elementy zbioru A = S ∖ S2. Rozszerzamy identyczność idA:A⟼M do homomorfizmu h:A∗⟼M. Z założenia wynika, że każdy element m∈S można przedstawić jako iloczyn
Zatem
Homomorfizm h jest izomorfizmem, więc monoid M jako izomorficzny z A∗ jest wolny.
Powyższe twierdzenie posiada swój odpowiednik dla wolnych półgrup.
Twierdzenie 2.3.
Półgrupa S jest wolna wtedy i tylko wtedy, gdy każdy element x∈S ma jednoznaczny rozkład na elementy zbioru S∖S2.
Wniosek 2.2.
Baza wolnego monoidu (półgrupy) jest minimalym zbiorem generatorów.
Przyklad 2.2.