Loading [MathJax]/jax/output/HTML-CSS/jax.js

Słowa, katenacja - elementy teorii półgrup, półgrupy i monoidy wolne

Definicje, oznaczenia i podstawowe własności



Przyjmijmy, że N={1,2,} oznacza zbiór liczb naturalnych, a N0 zbiór liczb naturalnych wraz z 0. Przypomnimy teraz podstawowe wiadomości z wykładu Algebra Liniowa dotyczące struktur algebraicznych, a dokładniej struktur najprostszych, półgrup i monoidów, posiadających jedno tylko działanie.

Definicja 1.1

Zbiór S, w którym określone jest działanie łączne, to znaczy spełniające warunek

x,y,zSx(yz)=(xy)z

nazywamy półgrupą.

Przykład 1.1

Zbiór liczb naturalnych z dodawaniem (N,+) tworzy półgrupę.

Definicja 1.2

Półgrupę M, w której istnieje element neutralny działania, to znaczy element 1MM spełniający warunek

xM1Mx=x1M=x

nazywamy monoidem.

Przykład 1.2

(1) Zbiór liczb naturalnych z mnożeniem (N,,1) jest monoidem.
(2) Zbiór liczb naturalnych z zerem (N0,+,0) jest monoidem ze względu na dodawanie.
(3) Monoidem jest (AA,,idA) - zbiór odwzorowań dowolnego zbioru A w siebie ze składaniem jako działaniem i identycznością jako elementem neutralnym.

Dwa pierwsze monoidy są przemienne, czyli działanie jest przemienne, a trzeci jest nieprzemienny.

Każdy monoid jest półgrupą.

Dla uproszczenia notacji będziemy opuszczać kropkę "" oznaczającą działanie oraz używać nazwy "jedynka" na element neutralny. Jeśli nie będzie zaznaczone inaczej, to (S,) będzie oznaczać półgrupę, a (M,,1M) monoid. Ze względu na łączność działania zarówno w półgrupie, jak i w monoidzie iloczyn x1...xn, a także xn=x...x (n razy) jest określony jednoznacznie bez potrzeby wprowadzania nawiasów. Dla dowolnych liczb naturalnych m,nN zachodzą wzory

xm+n=xmxn=xnxm,(xm)n=xmn.

Dla dowolnego xM przyjmujemy z definicji

x0=1M.

Strukturę monoidu M przenosimy na zbiór potęgowy P(M) wszystkich podzbiorów monoidu M, określając dla dowolnych A,BP(M) działanie

AB={xM:aA,bB,x=ab}

(P(M),,{1M}) jest monoidem.
Podobnie przenosimy strukturę półgrupy z S na P(S).
Dla dowolnego podzbioru monoidu (półgrupy) i dla dowolnej liczby nN zapis An oznacza n-krotny iloczyn zbioru A przez siebie rozumiany w powyższym sensie.
W szczególności A1=A.

W przypadku monoidu przyjmujemy z definicji

A0={1M}.

Definicja 1.3

Homomorfizmem półgrup (S,),(S,) nazywamy odwzorowanie

h :S  S takie, że

x,ySh(xy)=h(x)h(y).

Homomorfizmem monoidów (M,,1M),(M,,1M) nazywamy odwzorowanie h:MM

takie, że

x,yMh(xy)=h(x)h(y)ih(1M)=1M.

Przykład 1.3

Odwzorowanie h:Zmod3Zmod6 takie, że

140022

jest homomorfizmem półgrupy (Zmod3,) w półgrupę (Zmod6,), ale nie jest homomorfizmem monoidu (Zmod3,,1) w monoid (Zmod6,,1), bo wartością 1 z monoidu (Zmod3,,1) nie jest jedynka monoidu (Zmod6,,1).

Definicja 1.4.

Niech (S,),(M,,1M) będą odpowiednio dowolną półgrupą, monoidem.

  • (T,) nazywamy podpółgrupą S wtedy i tylko wtedy, gdy TS i T2T.
  • (N,,1M) nazywamy podmonoidem M wtedy i tylko wtedy, gdy N jest podpółgrupą M i 1MN.

Przykład 1.4.

(Zmod6,) jest monoidem. Podzbiór {2,4}, jako zamknięty na działanie mod6, tworzy podpółgrupę Zmod6. ({2,4},mod6) jest monoidem z 4 jako elementem neutralnym, ale nie podmonoidem Zmod6.

Niech X będzie dowolnym podzbiorem monoidu M. Zbiór


X={1}XX2...Xn=i=0Xi


jest podmonoidem monoidu M. Jest to najmniejszy, w sensie inkluzji podmonoid monoidu M zawierający zbiór X. Gdy spełniona jest równość X=M, to mówimy, że X jest zbiorem generatorów monoidu M. Zachodzą następujące własności:

1. Zbiór generatorów nie jest wyznaczony jednoznacznie.
2. Dla dowolnego monoidu istnieje zbiór generatorów, jest nim w szczególności zbiór M.

Podobnie dla dowolnego podzbioru X półgrupy S zbiór


X+=XX2...Xn=i=1Xi


jest podpółgrupą S i to najmniejszą w sensie inkluzji zawierającą zbiór X.
Powyższe uwagi dotyczące zbioru generatorów monoidów przenoszą się odpowiednio dla półgrup.

Przykład 1.5.

W monoidzie (N0,+,0) podmonoid generowany przez zbiór generatorów X={2} składa się z liczb parzystych i nieujemnych.

Definicja 1.5

Niech S będzie półgrupą. Relację równoważności ρS2 nazywamy:

(1) prawą kongruencją w półgrupie S, jeśli
x,y,zSxρyxzρyz,
(2) lewą kongruencją w półgrupie S, jeśli
x,y,zSxρyzxρzy,
(3) kongruencją, jeśli jest prawą i lewą kongruencją, tzn.
x,y,zSxρyzxρzyixzρyz.

Zastępując w powyższej definicji półgrupę S na monoid M otrzymamy dualnie pojęcia prawej kongruencji, lewej kongruencji i kongruencji zdefiniowane w monoidzie.
Mając kongruencję ρ określoną w półgrupie S (monoidzie M) możemy utworzyć półgrupę ilorazową S/ρ (monoid ilorazowy M/ρ), której elementami są klasy równoważności (abstrakcji) relacji ρ.

Dla dowolnego homomorfizmu półgrup h:SS określamy relację

Kerh={(x,y)S×S:h(x)=h(y)}.

Relacja Kerh jest kongruencją w półgrupie S.

Dla homomorfizmu monoidów h:MM relacja Kerh jest kongruencją w monoidzie M.

Podstawowe twierdzenie o epimorfizmie dla struktur algebraicznych przyjmuje dla półgrup i odpowiednio dla monoidów następującą postać.

Twierdzenie 1.1

Niech h:SS będzie dowolnym epimorfizmem półgrupy S na półgrupę S. Półgrupa S jest izomorficzna z półgrupą ilorazową S/Kerh.

Rysunek 1

Twierdzenie 1.2

Niech h:MM będzie dowolnym epimorfizmem monoidu M na monoid M. Monoid M jest izomorficzny z monoidem ilorazowym M/Kerh.

Rysunek 2

Półgrupy wolne i monoidy wolne

Niech A oznacza dowolny zbiór.

Definicja 2.1

Wolnym monoidem A o bazie A nazywamy zbiór wszystkich skończonych ciągów:

A={(a1,...,an):n0,aiA}
wraz z działaniem
(a1,...,an)(b1,...,bm)=(a1,...,an,b1,...,bm).

Ciąg pusty (n=0) oznaczamy symbolem "1" i z definicji jest on elementem neutralnym określonego powyżej działania, nazywanego katenacją lub konkatenacją.

Przyjmujemy następującą konwencję zapisu:
(a)a,(a1,...,an)a1...an.
W oparciu o nią możemy stwierdzić inkluzję AA.

Ta inkluzja uzasadnia użycie wprowadzonego wcześniej oznaczenia A.
A jest najmniejszym podmonoidem monoidu A zawierającym A.

Definicja 2.2

Wolną półgrupą A+ nad alfabetem A nazywamy zbiór wszystkich skończonych ciągów:

A+={(a1,...,an):n>0,aiA}

wraz z działaniem katenacji.

Używa się także określeń - wolny monoid o bazie A i wolna półgrupa o bazie A.

  • Elementy alfabetu A nazywamy literami.
  • Elementy wolnego monoidu (półgrupy) nazywamy słowami i oznaczać bedziemy w wykładzie najczęściej literami u,v,w.
  • Dowolny podzbiór wolnego monoidu (półgrupy) nazywamy językiem.

Długością słowa wA nazywamy liczbę |w| będącą długością ciągu określającego to słowo. Słowo puste 1, czyli odpowiadające ciągowi pustemu ma długość równą 0.

Przykład 2.1

(1) Wolna półgrupa {0,1}+ składa się z ciągów binarnych.
(2) Wolny monoid {0,1} składa się z ciągów binarnych i ciągu pustego.

Definicja 2.3

Niech A i B będą alfabetami. Podstawieniem nazywamy homomorfizm

s:AP(B).
Odwzorowanie s jako homomorfizm monoidu A w monoid P(B) spełnia dla dowolnych v,wA równość
s(vw)=s(v)s(w)orazs(1)={1}.

Twierdzenie 2.1.

Niech A oznacza dowolny zbiór, a (M,,1M) dowolny monoid.

(1) Każde odwzorowanie
f:AM
daje się jednoznacznie rozszerzyć do homomorfizmu
h:AM.
(2) Homomorfizm h jest epimorfizmem wtedy i tylko wtedy, gdy f(A) jest zbiorem generatorów M.


Dowód

(1) Przyjmujemy
a1...anA+h(a1...an)=f(a1)...f(an)orazh(1)=1M.
Tak określone h jest jedynym rozszerzeniem przekształcenia f.
(2) f(A)=MsMs=f(a1)...f(an)=h(a1...an) dla pewnego a1...anAh jest suriekcją.


Przyjmując w powyższym twierdzeniu jako A dowolny zbiór generatorów monoidu M oraz jako funkcję f włożenie idA:AM równe identyczności na A dochodzimy do następującego wniosku.

Wniosek 2.1.

Każdy monoid M jest homomorficznym obrazem wolnego monoidu A utworzonego nad dowolnym zbiorem generatorów M.

Udowodnione powyżej twierdzenie oraz sformułowany wniosek prawdziwy jest również dla półgrup.
Powyższe rezultaty określają rolę wolnych monoidów (półgrup) w klasie wszystkich monoidów (półgrup).

Twierdzenie 2.2.

Monoid M jest wolny wtedy i tylko wtedy, gdy każdy element mS=M{1} ma jednoznaczny rozkład na elementy zbioru A=SS2.

Dowod

Załóżmy, że monoid M jest wolny, to znaczy M=B dla pewnego zbioru (bazy) B.

  • Udowodnimy, że A jest zbiorem generatorów monoidu M. W tym celu wykażemy, że zachodzi inkluzja
    S(SS2)+.
    Dowód przeprowadzimy nie wprost. Załóżmy więc, że
S(SS2)+
i niech m oznacza element z tego zbioru o najmniejszej długości w B.
Wnioskujemy stąd kolejno:

m(SS2)+
mS2
m=s1s2 dla pewnych s1,s2S,

przy czym długość s1,s2 jest silnie mniejsza niż długość m. Zatem
s1,s2(SS2)+
a to oznacza, że
m=s1s2(SS2)+.
Otrzymana sprzeczność kończy dowód faktu, że A=SS2 jest zbiorem generatorów monoidu M.
  • Pokażemy teraz, że AB.
    Niech m=b1...bkSS2 dla pewnych biB, i=1,...,k.
    Jeśli k>1, to mS2, co jest sprzeczne z wyborem m. Zatem k=1, co implikuje AB.

Z definicji wolnego monoidu wynika jednoznaczność rozkładu na elementy z bazy B, a to pociąga za sobą jednoznaczność rozkładu na elementy z podzbioru A=SS2.

Niech teraz M oznacza monoid z jednoznacznością rozkładu na elementy zbioru A = S  S2. Rozszerzamy identyczność idA:AM do homomorfizmu h:AM. Z założenia wynika, że każdy element mS można przedstawić jako iloczyn

m=a1...angdzieaiAdlai=1,...,n.

Zatem

h(a1...an)=h(a1)...h(an)a1...an.

Homomorfizm h jest izomorfizmem, więc monoid M jako izomorficzny z A jest wolny.

Powyższe twierdzenie posiada swój odpowiednik dla wolnych półgrup.

Twierdzenie 2.3.

Półgrupa S jest wolna wtedy i tylko wtedy, gdy każdy element xS ma jednoznaczny rozkład na elementy zbioru SS2.

Wniosek 2.2.

Baza wolnego monoidu (półgrupy) jest minimalym zbiorem generatorów.

Przyklad 2.2.

(1) Półgrupa (N,+) jest wolna. Każdy jej element można jednoznacznie zapisać jako sumę jedynek - N(N+N)={1}.
(2) Dla N2={nN:n2} półgrupa (N2,+) nie jest to półgrupą wolną.
Nie ma jednoznaczności rozkładu na elementy z N2(N2+N2)={2,3}.
Na przykład 6=2+2+2=3+3.