Oto dwie konwencje zapisu skończonych sum wyrazów:
a1+a2+…+an=n∑i=1ai.
Czasami stosowana jest ogólniejsza notacja ∑i∈Iai, gdzie I jest skończonym zbiorem indeksów. Jeśli I jest pusty to suma ma
wartość 0.
Często, zamiast określać zbiór indeksów I podaje się pod sumą warunek ten zbiór definiujący. Na przykład:
∑1≤i≤ni nieparzystaai
Częstym zadaniem wobec którego stajemy to sprowadzenie sumy do postaci zwartej lub choćby znacząco prostszej. Ten wykład zawiera krótki przegląd metod i strategii obliczania skończonych sum. Znakomita część wykładu poświęcona jest prezentacji rachunku różnicowego - narzędzia pozwalającego liczyć skończone sumy w sposób systematyczny.