Definicja 2.1.
Niech A⊂X i niech f:X↦Y. Zacieśnieniem (inaczej: zawężeniem lub restrykcją) funkcji f do zbioru A nazywamy funkcję f|A:A↦Y równą funkcji f na zbiorze A, tzn. ∀x∈A:f|A(x)=f(x).
Definicja 2.2.
Niech f:X↦Y będzie funkcją. Mówimy, że funkcja g:Y↦X jest funkcją odwrotną do funkcji f, jeśli dla dowolnego elementu x∈X zachodzi równość g(f(x))=x i dla dowolnego elementu y∈Y zachodzi równość f(g(y))=y.
Funkcję odwrotną do funkcji f:X↦Y będziemy oznaczać często symbolem f−1:Y↦X, o ile nie prowadzi to do nieporozumienia. Należy odróżniać pojęcie funkcji odwrotnej od odwrotności funkcji, gdzie przez odwrotność funkcji f:X↦R rozumiemy funkcję 1f:X∋x↦1f(x)∈R.
Uwaga 2.3.
Niech f,g:R↦R będą funkcjami jednej zmiennej. Jeśli g jest funkcją odwrotną do f, to w prostokątnym układzie współrzędnych XOY wykres funkcji g jest obrazem wykresu funkcji f w symetrii osiowej względem prostej y=x.
Definicja 2.4.
Mówimy, że funkcja f:R↦R jest rosnąca (odpowiednio: ściśle rosnąca) w przedziale (a,b), jeśli
∀x,y∈(a,b) : x<y⟹f(x)≤f(y)
(odpowiednio: ∀x,y∈(a,b) : x<y⟹f(x)<f(y).
Definicja 2.5.
Mówimy, że funkcja f:R↦R jest malejąca (odpowiednio: ściśle malejąca) w przedziale (a,b), jeśli
∀x,y∈(a,b) : x<y⟹f(x)≥f(y)
(odpowiednio: ∀x,y∈(a,b) : x<y⟹f(x)>f(y)).
Definicja 2.6.
Mówimy, że funkcja jest monotoniczna w przedziale, jeśli w tym przedziale jest rosnąca albo malejąca.
Przykład 2.7.
Funkcja x↦tgx rośnie w każdym z przedziałów postaci (−π2+kπ,π2+kπ) nie jest jednak rosnąca w sumie przedziałów (−π2,π2)∪(π2,3π2). Weźmy bowiem np. argumenty x=π4, y=3π4. Wówczas x<y, ale tgx=1>−1=tgy.
Uwaga 2.8.
Jeśli g:(c,d)↦(a,b) jest funkcją odwrotną do funkcji f:(a,b)↦(c,d), to
Krótko: funkcja odwrotna do funkcji rosnącej jest rosnąca, a odwrotna do malejącej - malejąca.