Pamiętamy, że jeśli funkcja jednej zmiennej f:R↦R jest różniczkowalna w punkcie a, to jej wykres ma styczną w punkcie (a,f(a)) o równaniu y−f(a)=f′(a)(x−a). Innymi słowy pochodna funkcji jednej zmiennej jest współczynnikiem kierunkowym stycznej do wykresu funkcji w punkcie (a,f(a)).
Uwaga 7.27.
Jeśli f:R2↦R jest funkcją różniczkowalną w sensie Frecheta w punkcie (a,b)∈R2, to powierzchnia o równaniu z=f(x,y), która jest wykresem funkcji f, ma płaszczyznę styczną w punkcie (a,b,f(a,b)) o równaniu
z−f(a,b)=∂f(a,b)∂x(x−a)+∂f(a,b)∂y(y−b).
Przykład 7.28.
Płaszczyzna styczna do paraboloidy
P={(x,y,z)∈R3:z=x2+y2}
w punkcie (a,b,a2+b2)∈P ma równanie
z−(a2+b2)=2(x−a)+2(y−b).