Częstą metodą dowodzenia twierdzeń matematycznych jest dowodzenie niewprost. Dowód niewprost polega na założeniu zaprzeczenia twierdzenia, które chcemy udowodnić i doprowadzeniu do sprzeczności. Wykazujemy, że jeśli twierdzenie nasze jest nieprawdziwe, jesteśmy w stanie udowodnić jakąś tezę, która jest w sposób oczywisty fałszywa.
Jednym z najbardziej znanych dowodów niewprost jest dowód istnienia nieskończenie wielu liczb pierwszych. Dowód ten został zaproponowany przez Euklidesa z Aleksandrii, a my prezentujemy go w wersji podanej przez Ernsta Kummera. Twierdzenie 3.1
Istnieje nieskończenie wiele liczb pierwszych.
Dowód
Załóżmy, że istnieje jedynie skończenie wiele liczb pierwszych
p0,…,pn. Zdefiniujmy liczbę
k=p0⋅p1⋅⋯⋅pn
i rozważmy
k+1. Liczba
k+1 posiada dzielnik pierwszy, a ponieważ jedynymi pierwszymi liczbami są liczby
p0,…,pn, wnioskujemy, że
pi dzieli
k+1 dla pewnego
i. Liczba
pi dzieli również
k, a więc
pi dzieli
(k+1)−k=1 co jest sprzecznością.
Ćwiczenie 3.1
Wykaż, że nie istnieje największa liczba naturalna.
Ćwiczenie 3.2
Wykaż, że √2 jest liczbą niewymierną.
Ścisłe uzasadnienie poprawności dowodów niewprost leży na gruncie logiki, której poświęcony jest następny wykład.