Processing math: 100%

Obrazy i przeciwobrazy

Obrazy i przeciwobrazy


Czasem warto spojrzeć na funkcję z szerszej perspektywy. Rozważmy pewną funkcję f:XY. Funkcja ta w naturalny sposób wyznacza pewną funkcję przekształcającą podzbiory zbioru X w podzbiory zbioru Y, przyporządkowując zbiorowi AX, zbiór elementów zbioru Y, które są wartościami funkcji f dla pewnych argumentów ze zbioru A. Funkcję tą formalnie definujemy w poniższy sposób.

Definicja 3.1.

Każda funkcja f:XY wyznacza pewną funkcję f:P(X)P(Y) tak, że dla dowolnego zbioru AX

f(A)={yY:xAf(x)=y}.

Dla dowolnego zbioru AX zbiór f(A) nazywamy obrazem zbioru A przez funkcję f.

Przykład 3.2.

Niech f:NN będzie określona wzorem f(x)=2x. Wtedy

1. f(N) jest zbiorem liczb parzystych,
2. f()=,
3. f({1})={2},
4. f({1,2})={2,4},
5. obrazem zbioru liczb parzystych przez funkcję f jest zbiór liczb podzielnych przez 4.

W podobny sposób definiujemy przeciwobrazy zbiorów przez funkcję. Przeciwobrazem zbioru BY przez funkcję f:XY nazwiemy zbiór tych elementów zbioru X, którym funkcja przypisuje wartości ze zbioru B.

Definicja 3.3.

Każda funkcja f:XY wyznacza pewną funkcję f1:P(Y)P(X) w następujący sposób. Dla dowolnego zbioru BY

f1(B)={xX:yBf(x)=y}.

Dla dowolnego zbioru BY zbiór f1(B) nazywamy przeciwobrazem zbioru B przez funkcję f.

Przykład 3.4.

Niech f:NN będzie określona wzorem f(x)=2x. Wtedy

1. f1(N)=N,
2. f1()=,
3. f1({1})=,
4. f1({1,2})={1},
5. przeciwobrazem zbioru liczb nieparzystych przez funkcję f jest zbiór pusty,
6. przeciwobrazem zbioru liczb podzielnych przez 4, przez funkcję f jest zbiór liczb parzystych,
7. przeciwobrazem zbioru liczb parzystych przez funkcję f jest N.

Fakt 3.1.

Nietrudno zauważyć, że dla dowolnej funkcji częściowej f

f()==f1().

W poniższych ćwiczeniach badamy podstawowe własności obrazów i przeciwobrazów dowolnych funkcji.

Ćwiczenie 3.1

Dla dowolnej funkcji f:XY i dla dowolnych zbiorów A1,A2X udowodnij następujące fakty:

1. f(A1A2)=f(A1)f(A2),
2. f(A1A2)f(A1)f(A2),
3. f(XA1)f(X)f(A1).



Ćwiczenie 3.2

Dla dowolnej funkcji f:XY i dowolnej rodziny κ podzbiorów X (czyli κP(P(X))) udowodnij następujące fakty:

1. f(κ)={f(A):Aκ},
2. f(κ){f(A):Aκ}.


Ćwiczenie 3.3

Skonstruuj kontrprzykłady dla poniższych inkluzji:

1. f(A1A2)f(A1)f(A2),
2. f(XA1)f(X)f(A1),
3. f(κ){f(A):Aκ}.

Znacznie bardziej regularnie zachowują się przeciwobrazy funkcji. Podstawowe własności są tematem następnych ćwiczeń.

Ćwiczenie 3.4

Dla dowolnej funkcji f:XY i dla dowolnych zbiorów B1,B2Y udowodnij następujące fakty:

1. f1(B1B2)=f1(B1)f1(B2),
2. f1(B1B2)=f(B1)f(B2),
3. f1(YB1)=f1(Y)f1(B1).



Ćwiczenie 3.5
Dla dowolnej funkcji f:XY i dowolnej rodziny κ podzbiorów Y (czyli κP(P(Y))) udowodnij następujące fakty:

1. f1(κ)={f1(B):Bκ},
2. f1(κ){f1(B):Bκ}.


Istnieje ścisły związek pomiędzy funkcjami a relacjami równoważności. Każda funkcja wyznacza pewną relację binarną w poniższy sposób.

Definicja 3.5.

Dla dowolnej funkcji f:XY definujemy relację binarną fX2 następująco:

(x1,x2)ff(x1)=f(x2).

W myśl powyższej definicji elementy x1,x2X są w relacji f, jeśli funkcja f na tych elementach przyjmuje te same wartości. W poniższym ćwiczeniu dowodzimy, że relacja ta jest relacją równoważności na zbiorze X. Relacja ta pełni ważną rolę w podstawowych konstrukcjach liczb, które będą tematem wykłady "Konstrukcje liczbowe, liczby całkowite, wymierne, konstrukcja Cantora liczb rzeczywistych".

Ćwiczenie 3.6

Udowodnij, że dla dowolnej funkcji f:XY relacja f jest relacją równoważności na zbiorze X.