Wykażemy teraz użyteczny lemat mówiący, że jeśli funkcja ciągła jest dodatnia w pewnym punkcie, to jest także dodatnia w pewnym otoczeniu tego punktu.
Lemat 8.28.
Jeśli A⊆R,x0∈A oraz funkcja f:A⟶R jest ciągła w punkcie x0, to:
(1) jeśli f(x0)>0, to
∃δ>0 ∀x∈(x0−δ,x0+δ): f(x)>0 (2) jeśli f(x0)<0, to
∃δ>0 ∀x∈(x0−δ,x0+δ): f(x)<0.
Dowód 8.28.
(1) Załóżmy, że funkcja f jest ciągła w punkcie x0∈A oraz f(x0)>0. Niech ε:=f(x0)2. Korzystając z definicji Cauchy'ego granicy funkcji w punkcie mamy, że
∃δ>0: ∀x∈(x0−δ,x0+δ):
f(x)∈(f(x0)−f(x0)2,f(x0)+f(x0)2) = (f(x0)2,3f(x0)2).
Zatem f(x)>0 dla x∈(x0−δ,x0+δ).
(2) Dowód jest analogiczny.
Kolejne twierdzenie to tak zwana własność Darboux dla funkcji ciągłych. Mówi ono, że funkcja ciągła na przedziale [a,b] i taka, że f(a)<0 i f(b)>0 posiada pierwiastek w przedziale (a,b). Na tej własności opiera się, stosowana w metodach numerycznych, metoda bisekcji poszukiwania miejsc zerowych funkcji.
Twierdzenie 8.29. [Darboux]
Jeśli a<b,f:[a,b]⟶R jest funkcją ciągłą, f(a)⋅f(b)<0, to
∃c∈(a,b): f(c)=0.
Dowód 8.29.
[Szkic] Z warunku f(a)⋅f(b)<0 wynika, że funkcja f przyjmuje na końcach wartości różnych znaków, tzn f(a)<0<f(b) lub f(b)<0<f(a). Niech na przykład f(a)<0<f(b). Niech c:=sup Zauważmy, że gdyby f(c) < 0 to istniałoby pewne \displaystyle\delta >0, takie, że dla wszystkich x\in (c-\delta, c+\delta) mielibyśmy f(x) < 0 (co wynika z lematu 8.28.). A zatem c nie byłoby supremum \displaystyle\{x\in[a,b] | f(x) < 0\}, bo do tego zbioru należałby punkt c+\frac{\delta}{2}>c. Analogicznie, gdyby f(c)>0 to także dla x w pewnym przedziale \displaystyle (c-\delta', c+\delta') mielibyśmy f(x)>0, a zatem c nie byłoby supremum \displaystyle\{x\in[a,b] | f(x) < 0\}, bo na przykład punkt c-\frac{\delta'}{2} < c byłby mniejszym od c ograniczeniem górnym tego zbioru. A zatem jedyna możliwość to f(c)=0.
Wniosek 8.30
Jeśli a < b,\displaystyle f\colon [a,b]\longrightarrow\mathbb{R} jest funkcją ciągłą, f(a) < f(b) (odpowiednio f(a)>f(b) ), to
\forall w\in\big(f(a),f(b)\big)\ \ \exists c\in(a,b):\ \ f(c)=w
odpowiednio \forall w\in\big(f(b),f(a)\big)\ \ \exists c\in(a,b):\ \ f(c)=w).
Powyższe wyrażenia nazywamy własnością Darboux funkcji f.