Sposób I.
Wykorzystamy wzór na całkowanie przez części, przyjmując jako f′(x)=sinx (gdyż znamy już pierwotną funkcji sin) oraz jako g(x)=cosx. W praktyce korzystając z tego wzoru, zapisujemy rachunki w następujący sposób:
∫sinxcosxdx=|f′(x)=sinxf(x)=−cosxg(x)=cosxg′(x)=−sinx| = −cosxcosx−∫(−cosx)(−sinx)dx=−cos2x−∫sinxcosxdx.
Zauważmy, że po obu stronach wyrażenia występuje całka ∫sinxcosxdx lecz z innym znakiem. Wystarczy przenieść tę całkę na jedną stronę i wyliczyć, że:
∫sinxcosxdx = −12cos2x+c
(na końcu dopisujemy "+c" aby zaznaczyć, że całką nieoznaczoną jest zbiór wszystkich pierwotnych, które jak wiadomo różnią się o stałą).
Sposób II.
Zauważmy, że wzór na całkowanie przez części można tutaj wykorzystać również w innej kolejności
∫sinxcosxdx = |f′(x)=cosxf(x)=sinxg(x)=sinxg′(x)=cosx | = sinxsinx−∫sinxcosxdx = sin2x−∫sinxcosxdx.
Również w tym przypadku po obu stronach wyrażenia występuje całka ∫sinxcosxdx lecz z innym znakiem. Wystarczy przenieść tę całkę na jedną stronę i wyliczyć, że:
∫sinxcosxdx = 12sin2x+c.
Sposób III.
Przy obliczeniu tej całki możemy posłużyć się także wzorem na całkowanie przez podstawianie. Przyjmując g(t)=t oraz f(x)=sinx, zauważamy, że funkcja podcałkowa jest postaci g(f(x))⋅f′(x)=sinxcosx. Zatem możemy zastosować wzór całkowania przez podstawianie. W praktyce obliczenia zapisuje się w sposób przedstawiony poniżej (porównaj uwaga 13.13.), przy czym po wyborze dogodnego podstawienia (w tym wypadku) sinx=t) oblicza się pochodną, dopisując odpowiednio dx i dt po obu stronach równości. Jest to dogodne z praktycznego punktu widzenia, ponieważ możemy wówczas patrzeć na wzór w uwadze 13.13. jak na formalne podstawienie wyrażeń zawierających symbole dx i dt. Piszemy zatem
∫sinxcosxdx = |sinx=tcosxdx=dt| = ∫tdt = 12t2+c = 12sin2x+c.
Sposób IV.
W naszym przykładzie możemy także dokonać podstawienia cosx=t, ponieważ funkcja podcałkowa jest postaci cosx⋅(cosx)′ (z dokładnością do znaku). Zatem mamy
∫sinxcosxdx = |cosx=tsinxdx=−dt| = −∫tdt = −12t2+c = −12cos2x+c.
Sposób V.
Zauważmy w końcu, że całkę tę da się także obliczyć bez stosowania powyższych twierdzeń. Możemy bowiem skorzystać z tożsamości trygonometrycznej sinxcosx=12sin2x. Mamy wówczas
∫sinxcosxdx = 12∫sin2xdx = 14cos2x+c,<br>
przy czym ostatnią całkę odgadujemy (gdyż znamy pochodną funkcji cos2x, więc dobieramy tylko odpowiedni współczynnik), bądź też obliczamy, stosując podstawienie 2x=t.
Zauważmy teraz, że w powyższych rozwiązaniach jako pierwotne funkcji sinxcosx otrzymaliśmy trzy różne funkcje:
12sin2x,−12cos2x,−14cos2x.
Funkcje te są "istotnie różne" (to znaczy nie jest to ta sama funkcja zapisana w innej postaci). Dlaczego tak się dzieje? Wszystko wyjaśni się, jeśli obliczymy różnicę dowolnych dwóch z powyższych funkcji, na przykład
−12cos2x−12sin2x = −12(cos2x+sin2x) = −12
oraz
−14cos2x−12sin2x = −14(1−2sin2x)−12sin2x = −14,
zatem dowolne dwie z powyższych funkcji różnią się o stałą. Zatem całki nieoznaczone wyszły w każdym przypadku takie same z dokładnością do wyboru jednej pierwotnej.