Współrzędne biegunowe
Niech zbiorem D będzie R2∖{(x,0):x≥0}. Określamy odwzorowanie T prowadzące ze zbioru B:=(0,+∞)×(0,2π) następująco:
T(r,α):=(rcosα,rsinα),
gdzie T(r,α) najczęściej zapisujemy jako
x = rcosα,y = rsinα.
Tak więc r=√x2+y2, a zatem r≥0 jest odległością punktu (x,y) od początku układu współrzędnych. Kąt α jest kątem, jaki tworzy wektor o początku w (0,0) i końcu w (x,y) z dodatnią częścią osi Ox.
Licząc jakobian tej zmiany zmiennych dostajemy det Jac \displaystyle _{(r,\alpha)}T=r (trzeba policzyć pochodne cząstkowe \displaystyle x i \displaystyle y po \displaystyle r i \displaystyle \displaystyle\alpha, a następnie wyznacznik macierzy Jacobiego). Tak więc tu jakobian jest zawsze dodatni.
Tę zmianę zmiennych stosujemy najczęściej, gdy obszarem całkowania (zbiorem \displaystyle D ) jest koło, pierścień lub ich wycinek. Jak wtedy wygląda zbiór \displaystyle B obrazują przykłady poniżej.
W dalszych rozważaniach najczęściej nie będziemy rozróżniać pomiędzy \displaystyle D i \displaystyle D\setminus D_0, (lub \displaystyle B i \displaystyle B\setminus B_0, ) gdzie \displaystyle m(D_0)=0 ( \displaystyle m(B_0)=0 ) i, choć nie jest to w pełni poprawne, będziemy pisać o zmianie zmiennych z \displaystyle B do \displaystyle D, a nie z \displaystyle B\setminus B_0 do \displaystyle D\setminus D_0, ignorując fakt, że zmiana zmiennych może nie być dyfeomorfizmem na jakimś zbiorze miary zero.
Przykład 11.12.
Policzyć całkę
\displaystyle \iint\limits_Dx^2+y^2 dxdy,
gdzie \displaystyle D jest kołem o promieniu \displaystyle R i środku w punkcie \displaystyle \displaystyle (0,0), zatem \displaystyle D=\{(x,y):x^2+y^2\leq R^2\}.
Skoro \displaystyle x^2+y^2\leq R^2 to promień \displaystyle r=\sqrt{x^2+y^2} zmienia się w przedziale \displaystyle \displaystyle [0,r], a kąt \displaystyle \displaystyle\alpha zmienia się w całym zakresie \displaystyle \displaystyle [0,2\pi].
Tak więc \displaystyle B=[0,R]\times[0,2\pi], czyli mamy
\displaystyle \iint\limits_Dx^2+y^2 dxdy=\iint\limits_B(r^2)rdrd\alpha \ =\ \displaystyle\int\limits_0^{2\pi}d\alpha\displaystyle\int\limits_0^R r^3 dr \ =\ \displaystyle\int\limits_0^{2 \pi} \frac{R^4}{4} d\alpha=2\pi R^4,
gdzie pierwsza równość zachodzi na podstawie twierdzenia o zmianie
zmiennych, a druga na podstawie twierdzenia Fubiniego.
Przykład 11.13.
Policzyć całkę
\displaystyle \iint\limits_Dx dxdy,
gdzie \displaystyle D jest ćwiartką koła o promieniu \displaystyle R i środku w punkcie \displaystyle \displaystyle (0,0), leżącą w drugiej ćwiartce płaszczyzny.
Stosujemy taką samą zmianę zmiennych. Tym razem \displaystyle r zmienia się także od \displaystyle 0 do \displaystyle R, natomiast \displaystyle \displaystyle\alpha\ zmienia się od \displaystyle\frac{\pi}{2} do \displaystyle\pi . Tak więc \displaystyle B=[0,R]\times \bigg[\frac{\pi}{2}, \pi\bigg]:
\begin{array}{lll} \displaystyle \iint\limits_Dx dxdy \ & = & \displaystyle \iint\limits_Br^2\cos\alpha drd\alpha=\displaystyle\int\limits_{\frac{\pi}{2}}^{\pi}d\alpha\displaystyle\int\limits_0^R r^2\cos\alpha dr \\ \ & = & \ \displaystyle\int\limits_{\frac{\pi}{2}}^{\pi}\frac{R^3}{3}\cos\alpha d\alpha =\displaystyle \frac{R^3}{3}(-\sin\alpha)\bigg|_{\frac{\pi}{2}}^{\pi} \ =\ \frac{R^3}{3}.\end{array}