Processing math: 100%

Równanie różniczkowe jednorodne

Definicja 14.6.

Funkcja f:R2R jest funkcją jednorodną stopnia m (gdzie mN), jeśli dla każdego λR i wszystkich (t,x) z dziedziny funkcji, (λt,λx) też należy do dziedziny f oraz zachodzi

f(λt,λx)=λmf(t,x).

Przykład 14.7.

(1) Funkcja f(t,x)=x2+xt+t2 jest funkcją jednorodną stopnia 2.

(2) Funkcja f(t,x)=xt jest funkcją jednorodną stopnia 0.

(3) Funkcja f(t,x)=x+t3 nie jest funkcją jednorodną.

Definicja 14.8.

Równanie różniczkowe

F(t,x)dt+G(t,x)dx=0,

gdzie F i G są funkcjami jednorodnymi tego samego stopnia m, nazywamy równaniem różniczkowym jednorodnym (rrj).

Uwaga 14.9.

Równanie różniczkowe jednorodne możemy zawsze sprowadzić do postaci (rrj'):

dxdt=f(xt),[G(t,x)=0?].

Faktycznie, dzieląc (rrj) przez G(t,x), a następnie dzieląc licznik i mianownik F(t,x)G(t,x) przez tm, dostajemy postać (rrj').

Równanie (rrj') rozwiązujemy, podstawiając

x=zt.

Mamy zatem dx=tdz+zdt,xt=z, a więc podstawiając do (rrj'), dostajemy równanie różniczkowe o zmiennych rozdzielonych

tdz+(zf(z))dt=0.

To równanie rozwiązujemy znaną już metodą i dostajemy:

dzzf(z)=dtt+C,[zf(z)=0?].

Przykład 14.10.

Rozwiązać równanie

tdx(t+x)dt=0.

To jest równanie jednorodne. (Funkcje są jednorodne stopnia 1). Dzielimy stronami przez t i dostajemy:

dxdt=1+xt.

Podstawiając x=zt, otrzymujemy równanie:

tdz=dt,

zatem

dz=dtt.

Rozwiązaniem tego równania jest

z=ln|t|+C,

gdzie C jest dowolną stałą. Skoro x=zt, to

x=tln|t|+Ct.