Na początku rozdziału o logice zdaniowej rozważaliśmy zdanie
Jeśli n jest liczbą pierwszą to n jest liczbą nieparzystą lub n jest równe 2.
Opisaliśmy je wtedy formułą
p⇒(q∨r).
w której p,q,r odpowiadały odpowiednio zdaniom
Podstawiając zamiast zdania n jest liczbą pierwszą zmienną zdaniową p ukrywamy jednak część informacji. Zdanie to mówi przecież o pewnej liczbie n, co więcej zdania p,q i r dotyczą tej samej liczby n. Zapiszmy więc p(n) zamiast p aby podkreślić fakt że prawdziwość p zależy od tego jaką konkretną wartość przypiszemy zmiennej n. Zdanie p(n) będzie prawdziwe jeśli za n podstawimy jakąś liczbę pierwszą i fałszywe w przeciwnym przypadku. Zgodnie z tą konwencją nasze zdanie przyjmie postać
p(n)⇒(q(n)∨r(n)).
Zwróćmy uwagę jednak, że trudno ocenić prawdziwość zdania p dopóki nie podstawimy w miejsce n jakiejś konkretnej liczby. Z drugiej strony jednak zdanie jakąkolwiek liczbę nie postawimy w miejsce n zdanie będzie prawdziwe. Możemy więc przeformułować je jako
Dla każdej liczby naturalnej n, jeśli n jest liczbą pierwszą to n jest liczbą nieparzystą lub n jest równe 2.
Aby móc formalnie zapisywać zdania takie jak powyższe wprowadzimy kwantyfikator ∀ który będzie oznaczał ,,dla każdego" oraz ∃ który będzie oznaczał ,,istnieje". Każde wystąpienie kwantyfikatora będzie dotyczyło pewnej zmiennej. W naszym przykładzie napiszemy
∀np(n)⇒(q(n)∨r(n)).(1.1)
Możemy teraz powiedzieć, że powyższa formuła jest prawdziwa w zbiorze liczb naturalnych, gdzie p(n),q(n),r(n) będą oznaczać odpowiednio n jest liczbą pierwszą, n jest liczbą nieparzystą, n jest równe 2.
Przy tej samej interpretacji p(n),q(n) moglibyśmy wyrazić zdanie
Istnieje parzysta liczba pierwsza.
jako
∃np(n)∧¬q(n)(1.2)