Twierdzenie Knastra-Tarskiego posłuży nam do udowodnienia lematu
Banacha, który z kolei wykorzystamy w wykładzie "Teoria mocy twierdzenie Cantora-Bernsteina, twierdzenie Cantora. Zbiory przeliczalne, zbiory mocy kontinuum" dotyczącym teorii mocy.
Twierdzenie 7.8.
Dla dowolnych zbiorów X,Y oraz funkcji f:X→Y i g:Y→X istnieją zbiory A1,A2⊂X oraz B1,B2⊂Y takie, że:
Dowód
Rozważmy funkcję F:P(X)→P(X) zdefiniowaną następująco. Dla dowolnego A⊂X niech
F(A)=X∖→g(Y∖→f(A)).
Pokażemy najpierw, że F jest monotoniczna. Weźmy dowolne zbiory C1,C2⊂X takie, że C1⊂C2. Wtedy
→f(C1)⊂→f(C2),
więc
Y∖→f(C1)⊃Y∖→f(C2)
→g(Y∖→f(C1))⊃→g(Y∖→f(C2))
X∖→g(Y∖→f(C1))⊂X∖→g(Y∖→f(C2)),
a więc F(C1)⊂F(C2).
Skoro F jest monotoniczna, to na mocy twierdzenia 7.6 Knastra-Tarskiego posiada najmniejszy punkt stały. Oznaczmy go przez A1. Zdefiniujemy teraz pozostałe zbiory z tezy twierdzenia. Niech:
A2def≡X∖A1,
B1def≡→f(A1),
B2def≡Y∖B1.
Z definicji zbiorów A1,A2,B1,B2 natychmiast wynika, że zbiory {A1,A2} oraz {B1,B2} tworzą odpowiednio podziały zbiorów X i Y. Również z definicji spełniony jest punkt trzeci tezy (czyli B1def≡→f(A1)). Pozostaje pokazać, że zachodzi punkt czwarty. Skoro A1 jest punktem stałym funkcji F, to
A1=X∖→g(Y∖→f(A1)).
Podstawiając kolejno w powyższym wzorze zdefiniowane zbiory, otrzymujemy:
A1=X∖→g(Y∖B1),
A1=X∖→g(B2).
Odejmując obie strony od X, otrzymamy:
X∖A1=→g(B2).
Ponieważ jednak lewa strona w powyższej równości jest z definicji równa A2, to otrzymujemy: A2=→g(B2).