Z definicji iloczynu kartezjańskiego oraz twierdzenia 1.2 w sposób oczywisty wynika następujący fakt, który wykorzystamy w dowodach. Dla dowolnych zbiorów
a,b,x,y zachodzi
(a,b)∈x×y⇔(a∈x∧b∈y).
1.
x×∅={z∈P(P(x∪z)):∃a∈x∃b∈∅(a,b)=z}={z∈P(P(x∪z)):∃a∈x∃b[(b∈∅)∧(a,b)=z]}
Ponieważ b∈∅ jest zawsze fałszem, to powyższy zbiór jest pusty.
2. Ponieważ obydwa zbiory są zbiorami par, więc wykażemy, że dowolna para należy do jednego wtedy i tylko wtedy, gdy należy do drugiego. Weźmy dowolną parę (a,b), wtedy
(a,b)∈x×(y∪z)⇔a∈x∧b∈(y∪z)⇔a∈x∧(b∈y∨b∈z)⇔(a∈x∧b∈y)∨(a∈x∧b∈z)⇔(a,b)∈x×y∨(a,b)∈x×z⇔(a,b)∈x×y∪x×z.
3. Analogicznie do poprzedniego punktu, weźmy dowolną parę (a,b), wtedy
(a,b)∈x×(y∩z)⇔a∈x∧b∈(y∩z)⇔a∈x∧(b∈y∧b∈z)⇔(a∈x∧b∈y)∧(a∈x∧b∈z)⇔(a,b)∈x×y∧(a,b)∈x×z⇔(a,b)∈x×y∩x×z.
4. Analogicznie do poprzednich punktów, weźmy dowolną parę (a,b), wtedy
(a,b)∈(x×y)∖(x×z)⇔a∈x∧b∈y∧¬(a∈x∧b∈z)⇔b∈y∧(a∈x∧(a∉x∨b∉z))⇔b∈y∧[(a∈x∧a∉x)∨(a∈x∧b∉z)]⇔b∈y∧(a∈x∧b∉z)⇔a∈x∧(b∈y∖z)⇔(a,b)∈x×(y∖z).