Processing math: 100%
Skip to Content

Rachunek zdań - zadania

Zadanie 1. Wprowadź odpowiednie oznaczenia i zapisz w postaci wyrażenia rachunku zdań, następujące stwierdzenie:

Jeśli Twój pies to jamnik lub pudelek, to będziemy wspólnie chodzić do parku.

Zaprzecz temu zdaniu i wyraź to w języku potocznym.

Wskazówka:
Oznacz jako J zdanie ,Twój pies to jamnik', jako P zdanie ,Twój pies to pudelek', a jako W zdanie ,będziemy wspólnie chodzić do parku'.

Rozwiązanie:
Przy oznaczeniach ze wskazówki, podane w zadaniu zdanie możemy zapisać tak:

(JP)W.

Negacja tego zdania, to (JP)¬W, czyli:

Nie będziemy wspólnie chodzić do parku, mimo że posiadasz jamnika lub pudelka.


Zadanie 2. Znajdź przykład sytuacji z życia codziennego, którą można opisać wyrażeniem:

((PQ)¬Q)¬P.

Czy to jest tautologia rachunku zdań? Pokaż że tak, lub że nie.

Wskazówka:
Pomyśl o P oznaczającym ,padał deszcz gdy do Ciebie szedłem', natomiast Q będącym ,mam mokre ubranie'.

Rozwiązanie:
Rozważmy P,Q takie jak we wskazówce. Wtedy podane zdanie brzmi:

Skoro gdyby padał deszcz, to bym miał mokre ubranie, a nie mam mokrego ubrania, to znaczy że nie padał deszcz.

Istotnie, to jest tautologia rachunku zdań. Wiemy, że PQ jest równoważne ¬Q¬P. Czyli z założenia, że PQ i ¬Q, wynika ¬P, czyli prawa strona implikacji.


Zadanie 3. Podaj zdanie powstałe przez zaprzeczenie:

jeśli liczba n jest podzielna przez 3, to n jest podzielna przez 9

ale nie zaczynające się od przeczenia (tzn. nie należy zaczynać od "Nieprawda, że ..." itp.).

Wskazówka:
Zapisz powyższe zdanie jako wyrażenie rachunku zdań i zaneguj je.

Złą odpowiedzią jest:

Jeśli liczba n nie jest podzielna przez 3, to ...

Rozwiązanie:
Negacją tego zdania jest:

Liczba n jest podzielna przez 3 i nie jest podzielna przez 9.

Jeśli jako P oznaczymy ,liczba n jest podzielna przez 3', a przez Q oznaczymy ,liczba n jest podzielna przez 9' to pierwotne zdanie ma postać PQ. Wiemy, że implikacja PQ jest fałszywa tylko wtedy gdy P jest prawdą, a Q jest fałszem. Czyli pisząc formalnie:

¬(PQ)P¬Q.


Zadanie 4.

Oblicz wartość wyrażenia (P¬Q)((¬PQ)(Q)), dla P,Q.

Wskazówka:
Najpierw podstaw wartości P,Q, wszędzie w danym wyrażeniu, a potem po kolei wykonuj działania.


Rozwiązanie:
Najpierw podstawmy wartości. Otrzymujemy:

(¬)((¬)().

Teraz obliczamy wartości kolejnych działań (działanie które będzie wykonane jest podkreślone):

  • (¬_)((¬)(),
  • (_)((¬)(),
  • ((¬_)(),
  • (()(),
  • ((_)(),
  • ((_),
  • (_),
  • _,
  • .

Czyli wartość całego wyrażenia jest równa .


Zadanie 5.

Czy równość PQ(PQ)(P¬Q) jest prawdziwa?

Wskazówka:
Rozważ różne przypadki na wartości P,Q, szukaj takiego w którym PQ, ale prawa strona nie jest prawdą.


Rozwiązanie:
Ta równość nie jest prawdziwa. Jeśli weźmiemy P,Q=≡, wtedy po lewej stronie otrzymujemy , a po prawej stronie dostajemy ()(¬)(). Więc dla takich P,Q, równość nie zachodzi.


Zadanie 6.

Czy równość PQ(PQ)(P¬Q)(¬PQ) jest prawdziwa?

Wskazówka:
Sprawdź wszystkie możliwe wartości P,Q, lub rozważ sprytnie wybrane przypadki.


Rozwiązanie:
Najpierw rozważmy wszystkie możliwe wartości P,Q:

  • PQ: Lewa strona równa . Po prawej stronie każdy z nawiasów równy , więc w sumie prawa strona równa . Czyli równość.
  • PQ: Lewa strona równa . Po prawej stronie nawias (PQ), równy , więc prawa strona równa . Czyli równość.
  • P,Q: Lewa strona równa . Po prawej stronie nawias (¬PQ), równy , więc prawa strona równa Czyli równość.
  • P,Q: Lewa strona równa . Po prawej stronie nawias (P¬Q), równy , więc prawa strona równa Czyli równość.

Czyli (kosztem pewnego wysiłku), wykazaliśmy szukaną równość. Możemy spróbować zrobić to sprytniej.

Najpierw przypomnijmy sobie o dualności: jeśli w danej równości zamienimy wszystkie znaki na i odwrotnie, oraz wszystkie znaki , na i odwrotnie, to dostaniemy równość równoważną. Zróbmy to. Otrzymujemy:

PQ(PQ)(P¬Q)(¬PQ)

Z definicji operacji , są dokładnie trzy przypadki w których prawdą jest lewa strona równości:

  • PQ,
  • P¬Q,
  • ¬PQ.

Przypadki te odpowiadają dokładnie trzem możliwościom po prawej stronie. Czyli lewa strona jest prawdą, wtedy i tylko wtedy gdy któryś z czynników po prawej stronie jest prawdą. Ale to zachodzi dokładnie wtedy gdy prawa strona jest prawdą, bo czynniki po prawej stronie są połączone operacją .


Zadanie 7.

Sprawdź, czy tautologią jest ((AB)(AC)(BC))C.

Wskazówka:
Zamiast sprawdzać wszystkie możliwe wartości A,B,C, możesz spróbować zrozumieć co to zdanie mówi i to udowodnić. Przydatne może być prawo dedukcji.

Rozwiązanie:
Zamiast rozpatrywać przypadki, przeprowadzimy dowód.

Aby pokazać, że tautologią jest zdanie postaci PQ, możemy pokazać, że prawdą musi być Q, ilekroć prawdą jest P. W tym przypadku sprowadza się to do wykazania, że C, jeśli (AB)(AC)(BC).

  1. Załóżmy, że (AB)(AC)(BC).
  2. Wtedy w szczególności AB.
  3. Rozpatrzmy dwa możliwe przypadki:
    1. A. Wtedy skoro AC, to musi też być C.
    2. B. Wtedy skoro BC, to musi też być C.
  4. W obu przypadkach pokazaliśmy, że C. To kończy dowód.


Zadanie 8.

Zapisz następujące wyrażenie w równoważnej postaci, tak by negacje występowały tylko bezpośrednio przed zmiennymi:

¬((PQ)¬Q))(¬P(QP).

Wskazówka:
Najpierw zamień implikacje na operacje ,. Następnie stosuj wielokrotnie prawa de'Morgana:

  1. ¬(PQ)(¬P¬Q),
  2. ¬(PQ)(¬P¬Q).

Rozwiązanie:
Najpierw pozbędziemy się implikacji . Korzystamy z reguły AB¬AB. Otrzymujemy wtedy wyrażenie ¬(¬(PQ)¬Q)(¬P(QP).

Uprośćmy nieco otrzymane zdanie korzystając z praw de'Morgana, kasowania podwójnej negacji i łączenia działań. Upraszczamy podkreślone działanie:

  • ¬(¬(PQ)¬Q)_(¬P(QP),
  • ¬¬_(PQ)¬¬Q(¬P(QP),
  • (PQ)¬¬_Q(¬P(QP)),
  • (PQ)Q_(¬P(QP)),
  • PQQ_(¬P(QP)),
  • PQ(¬P(QP)).

Teraz pozbędziemy się implikacji . Skorzystamy z reguły AB(AB)(¬A¬B). Otrzymujemy wtedy:

[(PQ)(¬P(QP))][¬(PQ)¬(¬P(QP))].

Znowu przystępujemy do upraszczania:

  • [(PQ)(¬P(QP))][¬(PQ)_¬(¬P(QP))],
  • [(PQ)(¬P(QP))][(¬P¬Q)¬(¬P(QP))_],
  • [(PQ)(¬P(QP))][(¬P¬Q)¬¬_P¬(QP))],
  • [(PQ)(¬P(QP))][(¬P¬Q)P¬(QP))_],
  • [(PQ)(¬P(QP))][(¬P¬Q)P(¬Q¬P))].

Otrzymaliśmy zdanie w którym negacje występują już tylko tuż przed zmiennymi. Czyli stanowi ono rozwiązanie zadania.

Można je jednak uprościć bardziej.

Najpierw zmieńmy kolejność wyrażeń w nawiasie kwadratowym po prawej stronie:

[(PQ)(¬P(QP))][(¬P¬Q)(¬P¬Q)_P)].

Podkreślone wyrażenie jest postacji AA, więc możemy je uprościć do:

[(PQ)(¬P(QP))][(¬P¬Q)P)].

Skożystajmy teraz z prawa rozdzielności dla prawego nawiasu kwadratowego:

[(PQ)(¬P(QP))][(¬PP)_(¬QP)].

Podkreślony nawias jest zawsze fałszywy, więc możemy podstawić:

[(PQ)(¬P(QP))][(¬QP)]

i uprościć:

[(PQ)(¬P(QP))](¬QP).

Teraz będziemy upraszczać dalej:

  • [(PQ)(¬P(QP)_)](¬QP),
  • [(PQ)(¬PQ)(¬PP)_](¬QP),
  • [(PQ)(¬PQ)_](¬QP),
  • [(PQ)(¬PQ)_](¬QP),
  • [QP(¬PQ)_](¬QP),
  • [Q((P¬P)_(PQ))](¬QP),
  • [Q((PQ)_)](¬QP),
  • [QPQ_](¬QP),
  • (PQ)(¬QP).

Jeśli powyższe wyrażenie jest równe , to między innymi P. Z drugiej strony, jeśli P, to powyższe wyrażenie też jest równe , niezależnie od Q. Czyli pokazaliśmy, że

(PQ)(¬QP)P.

Wniosek z tego jest taki, że całe zdanie z tego zadania jest równoważne P.