Schemat aksjomatu wyróżniania
Zanim przejdziemy do wprowadzenia aksjomatu gwarantującego istnienie zbiorów nieskończonych, wprowadzimy jeszcze jeden aksjomat. Zasada zwana Aksjomatem Wyróżniania nie jest, formalnie rzecz biorąc aksjomatem - jest schematem aksjomatu albo rodziną aksjomatów o bardzo podobnej strukturze. Aksjomat ten mówi, że z każdego zbioru możemy wybrać podzbiór elementów spełniających konkretną własność, jeśli tylko własność tę można zdefiniować w języku rachunku predykatów.
Aksjomat Wyróżniania Dla dowolnej formuły φ nieposiadającej zmiennych wolnych innych niż z następująca formuła jest prawdą
∀x∃y∀zz∈y⟺(z∈x∧φ).
Zbiór, którego istnienie gwarantuje ta formuła, jest często oznaczany przez {z∈x:φ}.
W powyższym aksjomacie formuła φ definiuje własność, na podstawie której kwalifikujemy elementy do podzbioru zbioru x. Schemat aksjomatu wyróżniania będziemy nazywać w skrócie aksjomatem wyróżniania. Aksjomat ten jest bardzo ważnym i mocnym narzędziem. Zwróćmy uwagę, że aksjomat ten pozwala nam tworzyć wyłącznie zbiory mniejsze od tych, których istnienie jest wcześniej gwarantowane - oczywistym wnioskiem z definicji jest, że {z∈x:φ}⊂x.
Aksjomat wyróżniania jest nieco kłopotliwy w użyciu w formie zaprezentowanej powyżej. Poniższa własność jest konsekwencją tego aksjomatu, a jest dużo prostsza w zastosowaniach. Dla dowolnej formuły φ nieposiadającej zmiennych wolnych innych niż z i x1 następująca formuła jest prawdą:
∀x1∀x∃y∀zz∈y⟺(z∈x∧φ).(*)
Powyższa własność wynika z aksjomatu wyróżniania. Dowód tego faktu korzysta z powyżej zdefiniowanych aksjomatów i aksjomatu zbioru potęgowego (który zostanie wprowadzony dalej w tym wykładzie) i jest przedstawiony w wykładzie Iloczyn kartezjański i aksjomat wyróżniania.
Rozważmy zbiór ⋃x1, którego istnienie, dla każdego zbioru x1, gwarantuje aksjomat sumy. Jest to zbiór takich z, że istnieje w spełniające z∈w∈x1. Mówiąc prościej, jest to zbiór bytów występujących w którymkolwiek z elementów x1. Naturalną konsekwencją wydaje się definicja zbioru elementów występujących w każdym z elementów x1. Definicja takiego zbioru jest możliwa właśnie dzięki aksjomatowi wyróżniania. Zbiór taki oznaczamy przez ⋂x1 i definiujemy jako
⋂x1={y∈⋃x1:∀zz∈x1⟹y∈z}.
Aby wykazać istnienie tego zbioru, korzystamy z konsekwencji aksjomatu wyróżniania (*) w następującej formie:
∀x1∀x∃y∀zz∈y⟺(z∈x∧(∀ww∈x1⟹z∈w)).
Jeśli w powyższej formule zastosujemy ⋃x1 jako x, to otrzymujemy dowód istnienia ⋂x1.
Naturalnie zbiór ⋂x jest podzbiorem zbioru ⋃x i co za tym idzie ⋂∅⊂⋃∅=∅, czyli ⋂∅=∅. Co więcej konstrukcja ta pozwala nam zdefiniować kolejną, znaną z naiwnego podejścia do teorii mnogości, operację
x∩ydef≡⋂{x,y}.
Przecięcie dwóch zbiorów to zbiór tych elementów, które występują w obu zbiorach równocześnie. Rozumując analogicznie do dowodu Faktu 5.4 (patrz fakt 5.4.), można pokazać, że, podobnie jak dla unii, przecięcie ma znaczenie identyczne z tym używanym w naiwnej teorii mnogości:
∀x∀y∀zz∈x∩y⟺(z∈x∧z∈y).(+)
Ćwiczenie 6.1
Udowodnij następujące własności dotyczące przecięcia zbiorów. Dla dowolnych zbiorów x, y i z
- 1. x∩y=y∩x,
- 2. x⊃x∩y,
- 3. y⊃x∩y,
- 4. x∩x=x,
- 5. x∩∅=∅,
- 6. x∩(y∪z)=(x∩y)∪(x∩z),
- 7. x∪(y∩z)=(x∪y)∩(x∪z).
Dowiedziemy teraz prostego faktu dotyczącego przecięć zbiorów. Fakt ten wyrazimy najpierw intuicyjnie, a następnie jako formułę, która będzie prawdziwa w naszej aksjomatyce:
- Fakt 6.1.
Przecięcie niepustego zbioru x jest największym pod względem inkluzji zbiorem zawartym w każdym elemencie x. To znaczy, że następująca formuła jest prawdą:
∀xx≠∅⟹(∀y(∀zz∈x⟹y⊂z)⟹y⊂⋂x)
Dowód
Ustalmy niepusty zbiór x i zbiór y taki, że y jest podzbiorem każdego elementu x. Weźmy dowolny element zbioru y i nazwijmy go z. Ponieważ y jest podzbiorem każdego elementu x, to prawdą jest, że ∀ww∈x⟹z∈w. Ponieważ zbiór x nie jest pusty otrzymujemy z∈⋃x, a ponieważ z spełnia formułę powyżej z∈⋂x. Pokazaliśmy, że każdy element y jest elementem ⋂x, czyli że y⊂⋂x, czego należało dowieść.
Kolejny fakt dowodzi, że, zgodnie z intuicją, przecięcie większej rodziny zbiorów jest mniejsze.
Fakt 6.2.
Jeśli zbiór x jest niepustym podzbiorem zbioru y, to ⋂y jest podzbiorem ⋂x. Równoważnie następująca formuła jest prawdą
∀x∀y(x⊂y∧x≠∅)⟹⋂y⊂⋂x.
Dowód
Ustalmy zbiór x≠∅ i zbiór y spełniające x⊂y. Z definicji zbioru zbioru ⋂y wnioskujemy, że ⋂y jest podzbiorem każdego elementu zbioru y. Ponieważ x⊂y zbiór ⋂y jest również podzbiorem każdego elementu zbioru x. Stosując Fakt 6.1, natychmiast otrzymujemy, że ⋂y⊂⋂x -- co należało pokazać.
Kolejny fakt ilustruje zależność pomiędzy elementami zbioru, jego unią i przecięciem.
Fakt 6.3.
Zbiór ⋂x jest podzbiorem, a zbiór ⋃x nadzbiorem każdego elementu zbioru x. Równoważnie następująca formuła jest prawdziwa:
∀x∀yy∈x⟹⋂x⊂y⊂⋃x.
Dowód
Ustalmy dowolne zbiory x i y takie, że y∈x. Dla dowodu pierwszej inkluzji ustalmy dowolne z∈⋂x. Definicja ⋂x implikuje, że z jest elementem każdego z elementów x, w szczególności z∈y, czyli ⋂x⊂y.
Dla dowodu drugiej inkluzji ustalmy dowolne z∈y. Ponieważ istnieje element x, którego z jest elementem, to z∈⋃x. To dowodzi, że y⊂⋃x i druga inkluzja jest dowiedziona.
Przy pomocy aksjomatu wyróżniania jesteśmy w stanie zdefiniować różnicę dwóch zbiorów. Dla zbiorów x i x1 ich różnica to zbiór elementów, które występują w pierwszym i nie występują w drugim zbiorze. Istnienie zbioru będącego różnicą dwu zbiorów dowodzimy przy użyciu równania (*). Piszemy:
x∖x1def≡{z∈x:z∉x1}.
W powyższym przykładzie formuła φ występująca w definicji aksjomatu wyróżniania to z∉x1. Aby umotywować zgodność z intuicją dotyczącą różnicy zbiorów, wykażemy następujący fakt.
Fakt 6.4.
Zbiór x∖y jest największym zbiorem zawartym w x i przecinającym się pusto z y. Równoważnie, następująca formuła jest prawdą
∀x∀y∀z(z⊂x∧z∩y=∅)⟹z⊂x∖y.
Dowód
Ustalmy dowolne zbiory x,y,z takie, że z⊂x∧z∩y=∅ i dowolne w∈z. Wtedy w∈x, ponieważ z⊂x i w∉y, ponieważ z∩y=∅. To implikuje, że w∈x∖y, co należało pokazać.
Ćwiczenie 6.2
Udowodnij następujące własności dotyczące różnicy zbiorów. Dla dowolnych zbiorów x,y i z:
- 1. x∖(x∖y)=x∩y,
- 2. x∖(y∩z)=(x∖y)∪(x∖z),
- 3. x∖y=y∖x⟹x=y.