Bardzo częstym błędem w najróżniejszych rozumowaniach jest niepoprawna zamiana kolejności kwantyfikatorów. Rozważmy na przykład zdanie z życia codziennego ,każdy pracownik naszej firmy, pewnego dnia w sierpniu ma urlop'. Gdy pracowników oznaczać będziemy P, dni sierpnia D, a fakt że pracownik p dnia d ma urlop oznaczymy U(p,d), wtedy powyższe zdanie możemy zapisać:
- ∀p∈P∃d∈DU(p,d).
Czy to zdanie oznacza, że któregoś dnia sierpnia nikogo nie ma w firmie? Oczywiście nie! Tzn. gdyby tak się zdarzyło, zdanie to też było by prawdą, ale może być tak że połowa pracowników ma urlop 10'ego, a reszta 17'ego, ale zawsze ktoś nie ma urlopu. Czyli z powyższego zdania wcale nie wynika, że ,pewnego dnia wszyscy mają urlop':
- ∃d∈D∀p∈PU(p,d).
Pisząc formalnie nie jest prawdą implikacja:
- ∀p∈P∃d∈DU(p,d)⇒∃d∈D∀p∈PU(p,d).
W matematyce często jest tak, że dla każdego obiektu (w tym przykładzie dla każdego pracownika) można znaleźć pewien inny obiekt (dzień), że oba obiekty w sumie mają pewną własność. Częstym błędem jest wtedy zamiana kolejności kwantyfikatorów i przyjęcie, że jest jeden obiekt (dzień) wspólny dla wszystkich. Oczywiście czasami może się tak zdarzyć w pewnych konkretnych sytuacjach. Ale w ogólności trzeba na to szczególnie uważać.
Trzeba zaznaczyć, że implikacja w drugą stronę zachodzi:
- ∃d∈D∀p∈PU(p,d)⇒∀p∈P∃d∈DU(p,d),
bo skoro istnieje d spełniające dla każdego, to dla każdego to jedno ustalone d jest dobre.
Formalny zapis wielu własności matematycznych wymaga zapisania wielu następujących po sobie kwantyfikatorów. Na przykład fakt, że funkcja f z liczb rzeczywistych w liczby rzeczywiste jest ciągła, zapisuje się:
- ∀x0∈R∀δ>0∃ε>0∀x∈R|x−x0|<ε⇒|f(x)−f(x0)|<δ.
Nie martw się jeśli nie rozumiesz tego napisu, nie o to chodzi. Chodzi o to, że nawet proste (z punktu widzenia matematyki wyższej) pojęcia, często wymagają wielu, następujących po sobie kwantyfikatorów. Więc łatwo o błąd, gdy zapomni się o odpowiedniej kolejności kwantyfikatorów.
To co można robić bezkarnie, to zamieniać kolejnością takie same kwantyfikatory. Czyli formuła ∀x∀yφ(x,y) jest równoważna formule ∀y∀xφ(x,y), bo skoro dla wszystkich, to dla wszystkich, niezależnie od tego w jakiej kolejności je wybierzemy. Analogicznie z kwantyfikatorem ∃.